2 Ağustos 2010 Pazartesi

işte böyle..

Balkonumda yüzünü güneşe dönmüş sardunya, mutfaktan salınan enfes anne böreği kokusu, fonda çocuk sesleri, elimde kahvem, elimde hayat, "boşver" mişliğin derin huzuruyla şimdi başımı hafifçe eğip selamlıyorum dünyayı. Sırtıma yüklediklerimi bir bir yere bırakıp, varlıklarını bilerek, ağırlıklarını üstümden atarak yüzümdeki gülümsemeyi çiziyorum aynaya. Günaydın hayat!

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder